به گزارش دیلی میل، دانشمندان در آزمایش ها نشان دادند میزان كم ویتامین D نمی تواند التهاب را مهار كند.در حالی كه میزان مناسب و توصیه شده آن توانایی مهار التهاب را دارد.

این بررسی نقش ویتامین D را در زنجیره ای از رویدادهای سلولی از اتصال به DNA از طریق مسیر سیگنال دهی خاص، گرفته تا كاهش پروتئین هایی كه التهاب را هدف قرار می دهند، تشریح می كند.

افراد مبتلا به بیماری های التهابی مزمن مانند آسم، آرتریت و سرطان پروستات كه كمبود ویتامین D دارند ، می توانند از مصرف مكمل های ویتامین D بهره مند شوند تا میزان این ویتامین در بدن آنها به بالای 30 نانوگرم بر میلی لیتر برسد.

محققان سازوكار خاصی را بررسی كردند كه ویتامین D می تواند با استفاده از آن در زمینه ایمنی بدن عمل كند.

دانشمندان گلبول های سفید خون انسان را با میزان مختلفی از این ویتامین كشت و سپس آنها را در معرض لیپوپلی ساكارید (LPS) قرار دادند.

(LPS) مولكولی است كه در لایه خارجی دیواره باكتریهای كه موجب واكنش التهابی شدید می شود، وجود دارد.

سلول هایی كه بدون ویتامین D و یا در محلول حاوی 15 نانوگرم بر میلی لیتر ویتامین D كشت داده شدند میزان زیادی 'سیتوكین IL-6' و 'TNF-alpha ' تولید كردند كه این ها عوامل مهمی در بروز واكنش التهابی هستند.

از سوی دیگر سلول هایی كه با 30 نانومتر بر میلی لیتر ویا بیشتر ویتامین D كشت داده شدند به طور چشمگیری واكنش كمتری به LPS نشان دادند.

بیشترین میزان مهار التهاب با مصرف 50 نانوگرم بر میلی گرم به دست آمد.

محققان با یك سری آزمایش های پیچیده، موقعیت های جدیدی را یافتند كه در آن گیرنده ویتامین D مستقیما به DNA می چسبد و ژنی موسوم به MKP-1 را فعال می كند.

این ژن قادر است در التهاب ایجاد شده توسط LPS مداخله كند و آن را كاهش دهد.

نتایج این تحقیقات در نشریه Immunology منتشر شده است.

منبع : ایرنا

به گزارش' ساینس دیلی'، پس‌مانده سلول‌های جنینی در بدن یكی از علل بروز سرطان مری و بیماری رفلكس معده است.

احتمال بروز سرطان مری در افرادی كه به رفلكس معده مبتلا هستند بیشتر است.

مری فرد سالم با یك بافت به رنگ سفید مایل به صورتی پوشیده شده‌است. در دیواره مری برخی افراد سلول‌هایی شبیه به سلول‌های روده دیده می‌شود و باعث می‌شود رنگ سفید مایل به صورتی به قرمز پررنگ گرایش پیدا كند. این وضعیت بارت ' Barrett' نامیده می‌شود و تشخیص قطعی آن تنها با نمونه برداری از ریه امكان‌پذیر است.

محققان به تازگی كشف كرده اند كه سلول‌های جنینی باقیمانده در بدن یكی از مهمترین دلایل ابتلا به این بیماری هستند.

سرطان ریه یكی از كشنده ترین انواع سرطان بوده كه درمان سخت و پیچیده ای دارد. علاوه بر آن پروتكل درمانی كه برای این نوع بیماران تجویز می‌شود به اندازه ای قوی است كه بدن بیمار توان تحمل آن را ندارد و قبل از مرگ توسط سرطان به دلیل ضعف بدنی جان خود را از دست می دهد. علاوه بر آن هزینه های درمانی به حدی زیاد است كه فرد از عهده آن بر نمی‌آید.

با توجه به اینكه دانش بشر برای درمان بیماری سرطان كافی نیست، جمع‌آوری این سلول‌ها از بدن و یا ایجاد مقاومت در مقابل آنها راهكار با ارزشی است.

محققان بر این باورند كه احتمال اینكه عامل سرطان‌های دیگر به ویژه سرطان‌هایی كه حالت‌های عفونتی و تورمی ایجاد می‌كنند با پاكسازی بدن از سلول‌های جنینی قابل درمان هستند و هزینه‌ای ناچیز دربردارند.

منبع : ایرنا

به گزارش 'هلث دیلی'، پژوهشگران فنلاندی جهش هایی ر در ژنی موسوم به Abraxas كشف كرده اند كه با موارد سرطان سینه ارثی مرتبط است.

محققان اكنون بیش از 10 ژن را شناسایی كرده اند كه خطر بروز سرطان سینه را افزایش می دهد. مشهورترین ژن های موثر در بروز سرطان سینه BRCA1 و BRCA2 است .

اما فقط حدود 20 درصد زنان با سابقه خانوادگی سرطان سینه دچار جهش هایی در ژن های BRCA1 و BRCA2 می شوند كه در بسیاری از موارد به معنای وجود ژنهای مقصر دیگری در این بیماری است.

این ژن جدید خیلی رایج نیست و در 4/2 خانواده ها دارای سابقه فامیلی سرطان سینه مشاهده شده است؛اما آنچه كه اهمیت دارد این است كه این جهش در افرادی كه به سرطان سینه مبتلا نبودند یافت نشد.

'راجر گرین برگ' استادیار زیست شناسی سرطان در دانشكده پزشكی 'پنسیلوانیا' گفت: از آنجا كه این پژوهش در فنلاند انجام شده است تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد تا میزان رایج بودن این جهش در كشورهای دیگری نیز مشخص شود.

به گفته وی، در آینده زنان با سابقه خانوادگی سرطان سینه بهتر است تحت غربالگری جهش ژن Abraxas نیز قرار گیرند.

این محققان جهش Abraxas را در سه بیمار از 125 بیمار مبتلا به سرطان سینه دارای پیشینه خانوادگی سرطان سینه یافتند.

ظاهرا این ژن نقش مهمی را در بروز سرطان سینه ایفا می كند چرا كه با ژن BRCA1 در تعامل است.

زمانی كه پژوهشگران 991 بیمار مبتلا به سرطان سینه دیگر را مورد بررسی قرار دادند، جهش در ژن Abraxas را در یك زن كه سابقه ارثی سرطان سینه داشت مشاهده كردند.

ژن جهش یافته Abraxas مانع از آن می شود كه سلول ها، DNA آسیب دیده را ترمیم كنند.

ترمیم نشدن DNA آسیب دیده خطر سرطانی شدن سلولهای سینه را افزایش می دهد.

این ژن می تواند خطر بروز دیگر سرطانها را نیز افزایش دهد.

منبع : ایرنا